Doğru kişi?

Doğru kişi olduğuna emindim. Tabii ki değilmiş.Hayal kırıklığına uğradım mı bilmiyorum.Basit bir şekilde vazgeçtim aslında. Sıkıcı oldu biraz, yani ilk defa bu kadar basit vazgeçtim. Sanki şu günlerdeki ben gerçek pek ben değilim gibi. Ya da kendi hamurunda yoğrulmuş kendi kişiliğim... Hala inanamıyorum nasıl bu kadar basit vazgeçtiğime. Heralde doğru kişi o değildi.

Sevilecek!

Bazen kendine küfredersin durmadan. Çünkü o karşındadır. Hazırsındır onunla konuşmak için. Ama bir anda duraksarsın. Ne konuşacaksın onunla? Defalarca kez tekrarlarsın aynı soruyu o geçip gidene kadar. O gitmiş olduğunda sen kendini anca toparlayabilmişsindir. Sonra tekrar dağılırsın bir ''lanet olsun'' demenle. Çünkü onunla beraber olamayacağın bir 16 saat daha vardır önünde. Ya Tanrı'nın, ya da evrenin bahşettiği bir diğer 16 saat. Romantik komedi izleyebilecek kıvamdasındır o anda. Sürekli bişeyler dinlersin, sürekli için acır biraz daha. Sürekli onun hakkında yazmak istersin o sıralarda. Ama ne dinlersem dinleyeyim, ne izlersem izleyeyim ve ya ne yazarsam yazayım, onu aklıma getirir herşey. Onun hakkında yazmak mutlu kılar beni. Ki bazen yazarken de tıkanırım. Çünkü onu görmenin bile bana yaşattıklarını anlatabilecek kelime ve cümle yapısı yok hiçbir dünya dilinde. Ben bunları düşüne dururken duraksıyorum bir anda, bişeyler dinlemeye başlıyorum ardından. Durmadan yazıyorum yeniden. Onu ne kadar sevdiğimi anlatmaya çalışıyorum kağıtlara. Başarıyor muyum bilemiyorum ama onun hakkında yazdığımdan eminim. Bu sefer doğru kişi hakkında yazdığımdan eminim.

Ya o gerçek?

   Defalarca onu düşledim, yazdım. Güvensiz olup da açıklayamamanın bedeli asla kavuşamayacağın gerçeği mi? Onun sözlerin altında ezileceğin gerçeği mi? O okulu tekrar bırakmak istediğim gerçeği mi? Ve ya bu hayatın taşak geçmek için yeterince kısa olmadığını anlamayan arkadaşlara sahip olduğum gerçeği mi? Yazdıkça ergenleştiğim gerçeği ne olacak peki?
 
   Hadi diyelim gerçeklerle uğraşmayı bıraktın sadece yaşamak istiyosun. Bazen tavrını koyarak, bazen kendini kaptırarak. Ve ya direk bir canlıya tapınmak? Ruhunu bir gruba satmak? Şu esas olan gerçek ki ne yaparsan yap daima bedelini ödetiyo hayat sana. Bak sevdim ben abi gerçekleri sallayarak, şu anda gerçeklerin üstesinden gelmeye çalışıyorum.

   ''...öyle bişey asla olmaz'' Evet, evet olmamalı zaten bu saatten sonra ama görünce tüylerim diken diken oldu. İşte gerçek buydu. Kendimi sakınmam gerçeği idi. Zaafım şudur ki benim, çabuk bağlanırım ama köpek gibiyimdir aşırı sadakatli. Bırakamam da.

   Durum hali böyle iken bir bisiklet sevdalı ben sürerken yollar üzerinde ormanlara, hafif sıcak bir yel de olsa kafamı dağıtmak amacı ile hiç de fena olmaz aslında. Özüme dönmeye, refleksleri kuvvetli ama ruh hali ile dengesiz bir kişi olmaya yatkın olan ben bu yüzden severim bisikleti. Daima rahatlatır beni.

   ... belki yerçekimi gerçekliği bile değişebilir fakat şu değiştirelemez bir gerçektir ki ona yakın olduğumu hissettiğim, onu algılayabildiğim her an kalbim diğer insanların kalplerinden daha hızlı fakat boş düşüncelerle atıyo. Artık acı vermeye başlıyo yaşamak, her zaman olandan daha fazla yoruyo beni. Genelde öküzlüğümde bundandır aslında. Bu acıyı gizlemek içindir, diğerleri gibi tekdüze olabilmek içindir.

İlk

   Ona baktıkça iyi şeyler hissediyorum , gerçekten iyi şeyler. Fakat ben ...

   Ben söylemeyi göze alamıyorum. Düşünemiyorum bunu. Sanki o bir melek ve ben ne yaparsam yapayım onu ikna edemeyeceğim. Sanki o, özgür iradesi olmayan ,bana bakamayacak ,beni göremeyecek bir varlık ,bir melek.

   Onun karşında ,duygularım arapsaçı ,kelimelerim boğazımda düğüm. Normalde düğümleri kolay açarım ama bu durum ellerimi ,kollarımı bağlıyo. Sanki onları daha önce hiç kullanmadım ve bunu öğrenemeyeceğim hissi veriyo onun gözleri.

   Sanıyorum  sadece ben duygu patlamalarını yaşayacağım hayatım boyunca.Ve sadece benim başımdan aşağı kaynar sular dökülecek ağzından başka bir erkeğin adı çıktığında. Galiba ,sadece benim aklım ve kalbim ona giden bir yol örmeye çalışacak. Tekrar sanıyorum ki sadece ben onu gördüğümde kendimi cennette sanacağım.