Ona baktıkça iyi şeyler hissediyorum , gerçekten iyi şeyler. Fakat ben ...
Ben söylemeyi göze alamıyorum. Düşünemiyorum bunu. Sanki o bir melek ve ben ne yaparsam yapayım onu ikna edemeyeceğim. Sanki o, özgür iradesi olmayan ,bana bakamayacak ,beni göremeyecek bir varlık ,bir melek.
Onun karşında ,duygularım arapsaçı ,kelimelerim boğazımda düğüm. Normalde düğümleri kolay açarım ama bu durum ellerimi ,kollarımı bağlıyo. Sanki onları daha önce hiç kullanmadım ve bunu öğrenemeyeceğim hissi veriyo onun gözleri.
Sanıyorum sadece ben duygu patlamalarını yaşayacağım hayatım boyunca.Ve sadece benim başımdan aşağı kaynar sular dökülecek ağzından başka bir erkeğin adı çıktığında. Galiba ,sadece benim aklım ve kalbim ona giden bir yol örmeye çalışacak. Tekrar sanıyorum ki sadece ben onu gördüğümde kendimi cennette sanacağım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder