Ya o gerçek?

   Defalarca onu düşledim, yazdım. Güvensiz olup da açıklayamamanın bedeli asla kavuşamayacağın gerçeği mi? Onun sözlerin altında ezileceğin gerçeği mi? O okulu tekrar bırakmak istediğim gerçeği mi? Ve ya bu hayatın taşak geçmek için yeterince kısa olmadığını anlamayan arkadaşlara sahip olduğum gerçeği mi? Yazdıkça ergenleştiğim gerçeği ne olacak peki?
 
   Hadi diyelim gerçeklerle uğraşmayı bıraktın sadece yaşamak istiyosun. Bazen tavrını koyarak, bazen kendini kaptırarak. Ve ya direk bir canlıya tapınmak? Ruhunu bir gruba satmak? Şu esas olan gerçek ki ne yaparsan yap daima bedelini ödetiyo hayat sana. Bak sevdim ben abi gerçekleri sallayarak, şu anda gerçeklerin üstesinden gelmeye çalışıyorum.

   ''...öyle bişey asla olmaz'' Evet, evet olmamalı zaten bu saatten sonra ama görünce tüylerim diken diken oldu. İşte gerçek buydu. Kendimi sakınmam gerçeği idi. Zaafım şudur ki benim, çabuk bağlanırım ama köpek gibiyimdir aşırı sadakatli. Bırakamam da.

   Durum hali böyle iken bir bisiklet sevdalı ben sürerken yollar üzerinde ormanlara, hafif sıcak bir yel de olsa kafamı dağıtmak amacı ile hiç de fena olmaz aslında. Özüme dönmeye, refleksleri kuvvetli ama ruh hali ile dengesiz bir kişi olmaya yatkın olan ben bu yüzden severim bisikleti. Daima rahatlatır beni.

   ... belki yerçekimi gerçekliği bile değişebilir fakat şu değiştirelemez bir gerçektir ki ona yakın olduğumu hissettiğim, onu algılayabildiğim her an kalbim diğer insanların kalplerinden daha hızlı fakat boş düşüncelerle atıyo. Artık acı vermeye başlıyo yaşamak, her zaman olandan daha fazla yoruyo beni. Genelde öküzlüğümde bundandır aslında. Bu acıyı gizlemek içindir, diğerleri gibi tekdüze olabilmek içindir.

İlk

   Ona baktıkça iyi şeyler hissediyorum , gerçekten iyi şeyler. Fakat ben ...

   Ben söylemeyi göze alamıyorum. Düşünemiyorum bunu. Sanki o bir melek ve ben ne yaparsam yapayım onu ikna edemeyeceğim. Sanki o, özgür iradesi olmayan ,bana bakamayacak ,beni göremeyecek bir varlık ,bir melek.

   Onun karşında ,duygularım arapsaçı ,kelimelerim boğazımda düğüm. Normalde düğümleri kolay açarım ama bu durum ellerimi ,kollarımı bağlıyo. Sanki onları daha önce hiç kullanmadım ve bunu öğrenemeyeceğim hissi veriyo onun gözleri.

   Sanıyorum  sadece ben duygu patlamalarını yaşayacağım hayatım boyunca.Ve sadece benim başımdan aşağı kaynar sular dökülecek ağzından başka bir erkeğin adı çıktığında. Galiba ,sadece benim aklım ve kalbim ona giden bir yol örmeye çalışacak. Tekrar sanıyorum ki sadece ben onu gördüğümde kendimi cennette sanacağım.